Sprzęt i narzędzia

Rolling shutter: co to jest, efekt galarety i jak go ograniczyć

Rolling shutter po ludzku: dlaczego matryca czytana wiersz po wierszu przekrzywia słupy i robi galaretę, czym różni się global shutter i jak ograniczyć ten efekt na planie i w montażu.

Oscar Rak

W skrócie: Rolling shutter to sposób odczytu matrycy: aparat nie zapisuje całego kadru w jednej chwili, tylko czyta go wiersz po wierszu, od góry do dołu. Kiedy kamera albo obiekt rusza się szybko, górna część kadru jest zapisana chwilę wcześniej niż dolna. Stąd skośne słupy przy szybkiej panoramie, galareta przy filmowaniu z ręki i wygięte śmigła drona. Ograniczysz to wolniejszym ruchem, gimbalem albo statywem i krótszą ogniskową. Całkowicie usuwa to dopiero global shutter, który zapisuje cały kadr naraz.

Rolling shutter widać najczęściej w jednym momencie: robisz szybką panoramę telefonem albo aparatem, a latarnia, framuga drzwi i ściana budynku nagle przechylają się jak wieża w Pizie. Obiektyw jest w porządku. Statyw też. To matryca, a dokładnie kolejność, w jakiej aparat ją czyta.

Rolling shutter: matryca czytana wiersz po wierszu

Matryca to siatka milionów pikseli ułożonych w wiersze. W aparatach i telefonach, którymi zwykle nagrywasz, kadr nie powstaje w jednej chwili. Elektronika czyta wiersze po kolei: najpierw górny, potem następny, aż do ostatniego na dole. Cały ten przebieg trwa ułamek sekundy. Ten ułamek wystarczy, żeby coś się zmieniło.

Sony w opisie aparatu a9 III ujmuje to tak: matryca z rolling shutter zapisuje obraz kolejno od górnego wiersza pikseli do dolnego (stan na 7 listopada 2026, strona Sony a9 III).

Rolling shutter zapisuje kadr wiersz po wierszu, więc szybki ruch wychodzi skośnie. Global shutter zapisuje cały kadr w jednej chwili.

Odczyt matrycy w dwóch wersjach pokazuje animacja. Słup przesuwa się w bok. Po lewej, przy rolling shutter, żółta linia odczytu jedzie z góry na dół i zapisuje słup wiersz po wierszu, za każdym razem tam, gdzie słup akurat jest. Na zapisie słup wychodzi skośny, chociaż w rzeczywistości stał prosto. Po prawej, przy global shutter, cały kadr zapisuje się w jednym błysku i słup zostaje prosty.

Pomyśl o kserokopiarce. Lampa jedzie pod szybą od jednego brzegu kartki do drugiego. Jeśli w trakcie kopiowania przesuniesz kartkę, kopia wyjdzie przekrzywiona albo rozciągnięta. A matryca robi to samo kilkadziesiąt razy na sekundę.

Skąd krzywe słupy i efekt galarety

Każdy objaw rolling shutter ma tę samą przyczynę: ruch szybszy niż odczyt kadru. Zmienia się tylko to, co się rusza.

Cztery objawy rolling shutter: skośne słupy przy szybkiej panoramie, galareta z ręki, wygięte śmigła drona i pasy od flesza w połowie kadru

  • Skośne słupy. Szybka panorama w poziomie. Kamera obraca się w bok, a każdy kolejny wiersz łapie pionową linię odrobinę dalej. Słupy, drzwi i krawędzie budynków wychodzą na skos.
  • Galareta z ręki. Drobne, szybkie drgania dłoni albo wibracje samochodu. Kierunek ruchu zmienia się w trakcie odczytu, więc obraz faluje i ugina się w kilku miejscach naraz. To właśnie efekt galarety w filmie.
  • Wygięte śmigła. Śmigło drona albo wentylator kręci się szybciej, niż matryca zdąży przeczytać kadr. Łopaty wychodzą wygięte w łuk, a czasem wręcz odklejone od osi.
  • Pasy od flesza. Ktoś obok robi zdjęcie z lampą błyskową. Błysk trwa krócej niż odczyt kadru, więc jasna wychodzi tylko część wierszy: górna albo dolna połowa obrazu. Sony nazywa to „flash banding” i podaje jako typowy problem matryc z rolling shutter (stan na 7 listopada 2026, strona Sony a9 III).

Podobnie bywa z migającym światłem. Część lamp pulsuje szybciej, niż widzi oko, a matryca czytana wierszami potrafi zapisać to jako poziome pasy, które przesuwają się po kadrze.

Gadająca głowa na statywie? Tam rolling shutter prawie nigdy nie wychodzi. Problem zaczyna się dopiero w ruchu.

Migawka elektroniczna w filmowaniu

Przy zdjęciach wiele aparatów ma dwie migawki do wyboru: mechaniczną, czyli fizyczną zasłonkę przed matrycą, i elektroniczną, czyli właśnie odczyt wiersz po wierszu. W filmie aparat i telefon czytają matrycę elektronicznie, kilkadziesiąt razy na sekundę. I przełącznik migawki w menu zdjęć nic tu nie zmienia.

Nie myl czasu odczytu z czasem naświetlania. Czas naświetlania ustawiasz sam, w filmie najczęściej według zasady migawki 180°, opisanej w tekście o trójkącie ekspozycji. Czas odczytu wynika z matrycy i elektroniki aparatu. Krótszy czas naświetlania nie przyspieszy odczytu. Skos zostanie, będzie tylko ostrzejszy, bo zabraknie rozmycia ruchu, które go trochę maskowało.

Rolling shutter vs global shutter

Global shutter naświetla i odczytuje wszystkie piksele jednocześnie. Cały kadr naraz, bez kolejności wierszy, a więc bez skosu i bez galarety.

Porównanie rolling shutter i global shutter: rolling czyta od góry do dołu i daje skos w szybkim ruchu, global zapisuje cały kadr naraz

Rolling shutter Global shutter
Jak zapisuje kadr Od góry do dołu Cały kadr naraz
Szybki ruch Skos w szybkim ruchu Prosty słup w ruchu
Gdzie spotkasz Standard w aparatach Na przykład Sony a9 III

Rolling shutter to dziś standard w aparatach. Sony podaje, że a9 III (premiera w 2023 roku) to pierwszy aparat z wymienną optyką z pełnoklatkową matrycą global shutter (stan na 7 listopada 2026, strony Sony o a9 III). Ta sama strona dodaje, że global shutter usuwa migotanie w obrębie jednej klatki, ale między klatkami może się ono pojawić.

Sam rolling shutter to słaby powód do zakupu nowego aparatu. Jeśli nie kręcisz sportu, aut z bliska ani dronem w wietrze, ruch da się ułożyć tak, żeby problem zniknął.

Jak ograniczyć rolling shutter na planie

Rolling shutter psuje kadr wtedy, gdy obraz przesuwa się szybko względem matrycy. Pomaga wszystko, co ten ruch zwalnia albo wygładza.

Zamiast szybkiej panoramy z ręki, która daje galaretę, lepiej wolna panorama z gimbala

Wolniejsza panorama

Szybka panorama z ręki to najprostszy sposób na skośne słupy. Wolna panorama z gimbala albo z głowicy statywu daje ten sam ruch bez skosu. Rozpisz ruch kamery z góry: skąd zaczynasz, gdzie kończysz, ile to trwa. Jak planować obrót, najazd i odjazd, opisuje tekst o ruchach kamery.

Szybka panorama „na przerzut” między dwoma tematami kusi. Zamiast niej daj zwykłe cięcie.

Gimbal, statyw i stabilizacja

Galareta bierze się z drgań, a drgania zabiera gimbal albo statyw. Przy telefonie to gimbal robi różnicę. Jak z niego korzystać, żeby obraz nie podskakiwał przy każdym kroku, opisuje poradnik o gimbalu do telefonu. Idziesz z gimbalem za osobą? Ustaw też śledzenie twarzy, o którym piszę w tekście o autofokusie, bo płynny obraz z rozmytą twarzą to żaden zysk.

Stabilizacja w aparacie albo w telefonie wygładza drobne drgania. Przy ujęciach z ręki trzymaj ją włączoną. Tylko na szybką panoramę nie pomoże. Tam skos powstaje w każdej klatce osobno.

Krótsza ogniskowa

Długa ogniskowa powiększa każdy ruch. Ten sam obrót kamery o kilka stopni na szerokim kącie przesuwa obraz trochę, a na teleobiektywie przerzuca go przez cały kadr. Im szybciej obraz przesuwa się po matrycy, tym większy skos. Jeśli musisz kręcić z ręki, kręć szerzej i podejdź bliżej. Co zmienia ogniskowa w kadrze, opisuje tekst o ogniskowej obiektywu.

Tryb nagrywania i światło

Czas odczytu bywa różny w różnych trybach nagrywania tego samego aparatu, na przykład przy innej rozdzielczości albo innym kadrowaniu matrycy. Część producentów podaje to w instrukcji, część nie. Jeśli Twój producent tego nie podaje, nie zgaduj na podstawie forów: nagraj próbę w obu trybach i porównaj.

Przy pasach od światła pomaga światło stałe zamiast flesza i lamp, które nie migają. Na evencie z fotoreporterami nie masz na to wpływu, więc licz się z pojedynczymi pasami w materiale.

Przed ujęciem w ruchu

Sześć rzeczy sprawdzisz w dwie minuty, zanim nagrasz cały dzień materiału:

  • Wolniejsza panorama. Obrót, który trwa dłużej, niż Ci się wydaje potrzebne.
  • Gimbal albo statyw. Przy każdym ruchu dłuższym niż kilka sekund.
  • Krótsza ogniskowa. Szerzej i bliżej zamiast tele z ręki.
  • Stabilizacja włączona. W aparacie albo w telefonie.
  • Ujęcie próbne. Ten sam ruch z tą samą prędkością co w docelowym ujęciu.
  • Podgląd klatka po klatce. Na laptopie albo telewizorze, nie na małym ekranie aparatu.

Lista kontrolna przed ujęciem w ruchu: wolniejsza panorama, gimbal albo statyw, krótsza ogniskowa, stabilizacja włączona, ujęcie próbne, podgląd klatka po klatce

Korekcja rolling shutter w montażu

W montażu da się trochę pomóc, ale nie licz na cud. W DaVinci Resolve stabilizacja siedzi w Inspektorze, w zakładce Video, w sekcji Stabilization. Podręcznik Blackmagic opisuje trzy tryby: Translation (ruch w poziomie i w pionie), Similarity (do tego obrót i zoom) i Perspective (do tego perspektywa), a do tego suwaki Strength i Smooth oraz opcję Camera Lock, która próbuje usunąć cały ruch kamery. Przy materiale z kamer Blackmagic z żyroskopem w menu pojawia się jeszcze tryb Camera Gyro (stan na 7 listopada 2026, podręczniki Blackmagic Design).

Osobnego przełącznika do korekcji rolling shutter w tym opisie nie ma. Stabilizacja wygładza drogę kamery między klatkami. Skosu zapisanego wewnątrz jednej klatki nie wyprostuje. Przy galarecie zacznij od trybu Translation albo Similarity i mniejszego Strength. Perspective potrafi wtedy dodać własne falowanie tła.

Pamiętaj też o cenie każdej stabilizacji: obraz jest lekko powiększany, żeby schować krawędzie, które się przesuwają. Tracisz kawałek kadru i trochę ostrości.

Z mojej praktyki

Nagrywam w 4K, 30 klatek na sekundę, do prostych nagrań na iPhonie 17 Pro. Kręcimy szeroko i pion wycinamy w montażu, więc panoramę warto planować z zapasem kadru.

Stabilizacja w DaVinci Resolve wygładzi drogę kamery między klatkami. Skośnego słupa wewnątrz klatki w Resolve nie wyprostujesz, więc ruch lepiej ułożyć już na planie: z gimbala albo ze statywu.

Ruch kamery, stabilizację i montaż ćwiczymy na szkoleniu z filmowania i montażu. Więcej tekstów o aparatach, obiektywach i akcesoriach znajdziesz w kategorii sprzęt.

Co zrobić dziś

Stań przed framugą drzwi albo latarnią i nagraj telefonem dwie panoramy w poziomie: jedną szybką jak przerzut, drugą wolną, na pięć sekund. Obejrzyj obie na komputerze klatka po klatce. Zobaczysz, przy jakiej prędkości Twój sprzęt zaczyna przechylać pionowe linie, i od dziś wiesz, gdzie jest Twoja granica.

Oscar Rak

O Autorze

Oscar Rak jest trenerem wideokomunikacji i wideomarketingu. Uczy firmy i liderów używać wideo nie tylko w marketingu, ale też w komunikacji z zespołem i w szkoleniach. Od 2020 roku współprowadzi dom produkcyjny Klik Film, jest współzałożycielem Filmowiec Pro i współwłaścicielem agencji Mrowisko. Przeszkolił setki osób z wideokomunikacji, pracował m.in. z Itaką, Tesco i Polskim Radiem. Wykłada w Szkole Filmowej im. Hasa, na Uniwersytecie Merito i na Uniwersytecie Wrocławskim.